Verslag zendingsreis naar India 15-25 november 2018

Verslag zendingsreis naar India 15-25 november 2018

20 februari 2019 Verslagen 0

VERSLAG ZENDINGSREIS NAAR INDIA 15-25 NOVEMBER 2018

Toen Anita en ik op vrijdagochtend 15 november het IBIS-hotel op Schiphol verlieten om in de shuttle te stappen naar Departures 3 kon ik vrijwel niet lopen. Ik had een zware aanval van de ziekte van Ménière en moest in een rolstoel. Bij de check-in wilde men dat ik me zou laten onderzoeken door een dokter. Ik zei dat ik alleen wat moeilijk liep en dat het verder prima ging. Het was een wonder dat ik in het vliegtuig kwam.

Onze dochter Marlou en haar vriend, Peter, zouden meegaan. Marlous vlucht had ik omgeboekt naar de volgende dag, omdat ze, nadat het visum haar twee keer geweigerd was – waarschijnlijk omdat ze onder religie ‘christelijk’ had ingevuld – en ze het voor de derde keer had aangevraagd, moest wachten of ze vrijdagmiddag alsnog een visum zou krijgen. Tot onze blijdschap gebeurde het wonder (het tweede).

Het omboeken van de vlucht kostte een hele middag. In Bangalore wilden ze niet meewerken. Na een groot aantal telefoontjes beval ik de weigerachtige dame in kwestie mee te werken en het wonder (het derde) gebeurde. Omdat Anita en ik de hoofdsprekers waren op de komende Pastors’ Conference en wij vieren de speciale gasten waren bij de viering van het dertigjarig bestaan van het Indian Christian Mission Center (ICMC) in Salem, Tamil Nadu, zou onze afwezigheid een enorme teleurstelling hebben betekend.

Dit was de vijfde keer dat Anita en ik daar waren. We hebben vanaf het begin het ICMC gesteund, waarna vele sponsors mee zijn gaan doen uit verschillende werelddelen, en is het intussen uitgegroeid tot een uitgebreid Mission Center. Dr Jayaraj Krishnan (66) werd geboren in een hindoefamilie. Zijn ouders stierven toen hij nog een klein kind was, en ook zijn broer en zus. Zijn opa en oma die hem opvingen dachten dat hij vervloekt was en wilden hem vergiftigen. Hij vluchtte en kwam in een weeshuis terecht dat door Nederlanders gesponsord was. Uit dankbaarheid is hij later zelf een weeshuis begonnen.

Wij hebben Jay ontmoet in het begin van de jaren 90, toen hij bij ons aanbelde omdat hij naar ons was verwezen. Hij was toen een weeshuis begonnen met een paar weesjes. Toen we zijn verhaal hoorden, lieten we hem preken in onze kerk Jefta en zijn wij en een aantal mensen hem gaan ondersteunen via onze Stichting Handelingen. In de loop van de jaren is er veel geïnvesteerd en heeft het ICMC een grote vlucht genomen.

Het was een roerend weerzien voor ons en de familie Krishnan, die we al zo’n 25 jaar kennen. We stonden versteld van de enorme ontwikkeling de afgelopen jaren. De Missie omvat, naast het weeshuis (House of Peace), verschillende Day Care centers, een Nursery School, een Primary en Secondary school, een College of Nursing, een College of Arts en Science (300 studenten), een College of Education of Women, een kerk in aanbouw en een ziekenhuis in aanbouw (St. Patrick Hospital), ook gericht op de omwonenden. Er bestaat hier geen algemene ziektekostenverzekering; de rijken zullen betalen, de armen niet. Er zijn in de mission 600 wezen en daarnaast nog 50 voormalige wezen die gratis op het college zitten en zolang huisvesting krijgen. Het totale oppervlak beslaat 180 acres. De oprichter Jayaraj Krishnan bestuurt het ICMC samen met zijn vrouw Christy, zijn zoons David en Bright met hun echtgenotes Sophia en Joy, en zijn dochter Neva, die arts is.

Hij vertelde ons dat hij voordat hij zal sterven een kerk wil bouwen op Mount Zion, een heuvel die hij bezit – hij wees hem aan tussen de palmen. De kerk zal een immens grote, van verre zichtbare inloopkerk zijn waar 24 uur per dag gebed zal zijn, allemaal ontleend aan een soortgelijk project in Zuid Korea.

De viering van het 30-jarig jubileum behelsde een optocht die werd voorafgegaan door een muziekkorps in uniform, bestaande uit grote trommen, trompetten en klarinetten, de blanke gasten, die een toga hadden aangekregen, en de medewerkers en jonge mensen van ICMC, langs de gebouwen die net voltooid waren of nog in aanbouw, om die in te wijden. Op acht verschillende plaatsen stonden zwarte hardstenen gevelstenen overtrokken door een doek klaar waar de naam van het gebouw stond vermeld en alle namen van de nu aanwezige buitenlandse gasten. Anita en ik, en Jody Wainwright, de tweede internationale President van ICMC, en zijn vrouw Kirsty, kregen steeds alle vier een schaar om een lint door te knippen, nadat we de gedenksteen hadden onthuld. De gasten namen plaats op een podium onder een grote tent. We hielden toespraken en baden voor de hele familie Krishnan. Het waren ontroerende momenten; ook Jay was zeer aangedaan. We zijn blij dat we deze mensen hebben mogen bemoedigen.

Dinsdag 20 november begon de Conferentie voor pastors uit heel India, die drie dagen duurde. Sommige pastors hadden 1500 of 2000 kilometer moeten afleggen. Er waren overstromingen en een tyfoon in Zuid India, ook in Tamil Nadu, met 45 doden en met meer dan 100.000 verwoeste woningen. Daardoor was een aantal pastors verlaat voor de conferentie of verhinderd.

We hadden als thema uitgekozen: het huwelijk. We werden vertaald door twee of drie vertalers, in het Tamil, Hindi en Telegu. De mensen reageerden met instemming op alles wat we deelden. We stelden de Engelse versie van ons Manual voor onderwijs en de powerpoints ter beschikking van de pastors, zodat ze het ook zelf kunnen geven. Dr Jay Krishnan nam het op zich dit te verspreiden.

Er waren zo’n tweehonderd pastors en vrouwen. Marlou heeft ook les gegeven aan twee groepen meisjes, en Peter heeft haar geassisteerd. We hadden een geweldige tijd samen met al die eenvoudige mannen en vrouwen.

Na de conferentie toonde Jay ons nog andere gebouwen en landerijen van de Mission. Het gebied wordt omgeven door hindoes, die veel materiaal stelen en kapot maken. Ze betwisten eigendomsrechten en breken muren en omheiningen af. Ze hebben 7 honden van de mission vergiftigd. Nu zijn er weer nieuwe. Die zijn hier voor bescherming. Ook hangen overal camera’s.

Er zijn in de loop der tijd ook een aantal valse aangiftes gedaan tegen Jay, die 6 weken in de gevangenis werd gezet – waar hij gebruik van heeft gemaakt om daar te evangeliseren – en tegen zoon David, waarna Jay en David twee jaar zijn gevlucht, totdat de aangifte bewezen was vals te zijn. De politie ter plaatse is corrupt. Aangiftes van diefstal e.d. door het ICMC worden niet in behandeling genomen. Deze regering van de BJP, de hindoeïstische partij, die ook corrupt is, wil zoveel mogelijke buitenlandse, en vooral christelijke financiering tegengaan.

Jay toonde ons ook nog de dam die hij gebouwd heeft om een klein stuwmeer te hebben als watervoorziening – dat door de recente droogte leeg was – en de steenfabriek waar alle stenen voor de lanen en pleinen tussen de gebouwen worden gemaakt. Er staan op de diverse gebouwen torens met grote, fel gekleurde kruisen, vier stuks, die overal in de omtrek te zien zijn. Deze man met een grote visie, op de hoogte van allerlei bouw- en landbouwtechnieken, is wel geniaal te noemen.

Zaterdag 25 november was het afscheid aangebroken, eerst in The Promised Land, daarna in The House of Peace. We werden weggebracht naar Bangalore met twee auto’s, wat hier min of meer gebruikelijk is om veiligheidsredenen. Neva en Joy waren erbij en op het vliegveld in Bangalore kwam ook Bright er nog bij, die daar rechten studeert. We namen met grote moeite over en weer afscheid van elkaar.

Wij danken God voor de wonderen die hij gedaan heeft, en al de vrienden die voor ons bidden. Zonder Hem en de gebeden was deze reis niet geslaagd.

Prinsenbeek, 26 november 2018

Ap en Anita

Stichting Handelingen, Groenstraat 99-D, 4841 BC Prinsenbeek. Tel. 076 5413094 / 0651392744 Bankrekening: NL82INGB0004746209. E-mail: ap.verwayen@gmail.com /anita.verwayen@gmail.com